سالاۋات...
Салауат...

كونەدەن كەلە جاتقان اڭگىمەلەردىڭ بىرىندە، ٴبىر كىسى تۇسىندە مۇحاممەد پايعامبارىمىزدى (ساللاللاھۋ ٴالايھي ٴۋا ٴساللام) كورەدى. الايدا، نەگە ەكەنىن، پايعامبارىمىز وعان بۇرىلىپ قارامايدى. ول كىسى: «ۋا، اللاھتىڭ ەلشىسى، الدە ماعان اشۋلىسىز با؟» – دەپ سۇراعاندا، «جوق» دەگەن جاۋاپ ەستيدى. 

–  وندا نەگە ماعان قارامايسىز؟

–  ويتكەنى سەنى تانىمادىم.

–  مەنى قالاي تانىمايسىز، مەن ٴسىزدىڭ ۇمبەتىڭىزبىن عوي. عالىمدار ٴسىزدى ۇمبەتىن ٴوز بالاسىن تانىعان اناداي تانيدى دەۋشى ەدى.

–  عالىمدارىڭىز دۇرىس ايتقان، ٴبىراق سەن سالاۋات ايتىپ، مەنى ەسىڭە المادىڭ. مەنىڭ ۇمبەتىمدى تانۋىم ماعان ايتقان سالاۋاتتارىنا بايلانىستى.

وسى ٴسات الگى كىسى ويانىپ كەتەدى. سول كۇننەن باستاپ كۇنىگە ٴجۇز سالاۋات ايتۋدى بۇلجىماس ادەتكە اينالدىرادى. ٴبىرشاما ۋاقىتتان سوڭ تاعى دا تۇسىندە پايعامبارىمىزدى (س.ا.س.) كورەدى. پايعامبارىمىز وعان: «سەنى ەندى تانىدىم. اقىرەتتە ساعان دا شاپاعات جاسايمىن»، – دەپ ٴسۇيىنشى حابار ايتادى.

ويتكەنى الگى كىسى سالاۋات ايتىپ ٴجۇرىپ، پايعامبارىمىزدى جاقسى كورىپ كەتكەن ەدى. 

date17.11.2012readCount6615printباسىپ شىعارۋ