انامنىڭ تابانى

اناسىمەن سوزگە كەلىپ قالعان ٴبىر جىگىت، اشۋلانعان كۇيى ۇيدەن شىعىپ كەتەدى. الايدا، ٴسال جۇرگەن سوڭ اشۋى باسىلىپ، سابىرعا كەلەدى. ٴوزىنىڭ قانداي قاتەلىك جاساعانىن تۇسىنگەن كەزدە، تەلەفونىن الىپ: «ادامدار «اياقتىڭ ۇستىڭگى جاعىنان گورى تابانىنىڭ ەتى جۇمساق ٴارى وتە جاعىمدى» دەپ جاتادى. قىمباتتى اناشىم! تابانىڭىزدىڭ جۇمساقتىعىن ەكى ەرنىممەن بايقاپ كورۋگە رۇقسات بەرەسىز بە؟» –  دەپ اناسىنا حابارلاما جىبەرەدى.

ۇيگە قايتىپ كەلىپ، ەسىكتەن كىرسەم اناسى ٴوز بولمەسىندە وتىر ەكەن. ەكى كوزى دىمقىلدانىپ، جۇزىنەن قۋانعان بەلگى كورىنەدى. ۇلىن كورە سالا بىلاي دەپتى: «مەن ساعان ونى ىستەۋگە رۇقسات ەتپەيمىن. سەبەبى ول ٴسوزدىڭ دۇرىستىعىنا كۇمانىم جوق. سەنىڭ بالا كۇنىڭدە اياعىڭنىڭ ٴاستى-ۇستىن سۇيگەندە كوزىمدى ابدەن جەتكىزگەن بولاتىنمىن». سول ساتتە-اق جىگىتتىڭ بۋىن-بۋىنىنان ٴال كەتىپ، كوزىنەن جاس پارلاپ جۇرە بەردى.


باتىر اۋەلبەكوۆ
date09.04.2018readCount1552printباسىپ شىعارۋ