مەن ونىڭ اياعىن سۇيەر ەم...

ستۋدەنت كەزىمىزدە دەمالىس الساق بولدى، اۋىلداعى ۇيگە قاراي اسىعىپ تۇراتىنبىز. ٴبىر جولى كەزەكتى مەرەكەلىك دەمالىس بولدى ما، الدە وقۋ ٴبىتتى مە، ايتەۋىر، ستۋدەنتتەردىڭ ٴبارى قايتىپ جاتقان كەزدە مەن دە كاسساداعى سوڭعى بيلەتتى الىپ، «اۋىل، قايداسىڭ؟» دەپ ۇيگە قاراي تارتتىم. قاسىمداعى ادام دا ستۋدەنت بالا ەكەن. ماعان ٴبىر قارادى دا، ارى قاراي بىردەڭەسىن تىڭداپ ٴوز الەمى وزىندە، وتىرا بەردى. ٴبىر ۆاگوندا جالعىز ٴوزى وتىرعانداي تالتايىپ العانىنا اشۋىم كەلسە دە، ۇندەمەدىم.

ۆاگون تولى جاستار، ەرسىلى-قارسىلى كىرىپ-شىعىپ ٴجۇر. ٴبىر كەزدە الگى جىگىتكە اناسى تەلەفون سوقتى. بالا اناسىمەن وتە دورەكى سويلەستى. جۇرەگىم قان جىلاعانداي بولدى. «اتتەڭ...» دەدىم ىشىمنەن. كوپ ادام اناسىنىڭ ٴقادىرىن ٴتىرى كەزىندە بىلمەيدى-اۋ... ٴتىرى كەزىڭدە سىيلاسا الماساڭ، ولگەننەن سوڭ جىلاعاننان نە پايدا؟.. ٴوزىمنىڭ قايتىس بولعان انام ەسىمە ٴتۇسىپ، ىشتەي ٴبىر ەگىلىپ الدىم. نەگە ٴويتتى ەكەن؟ اناسى سونشا نە ىستەپ قويدى؟ 

ارادا ٴبىراز ۋاقىت وتكەندە قارنىمىز شۇرىلداي باستادى. ٴارى جول جۇرگەن ادامنىڭ بىر-ەكى ساعاتتان كەيىن قارنى اشا باستايتىنى زاڭدى عوي. بۋفەتتىڭ الدى تولعان كەزەك. كەنەت الگى جىگىت ۇيىنە قايتا تەلەفون شالدى: «مام، يا نا تاكسي پريەدۋ، تى س سوبوي 500 تگ ۆوزمي ي ۆىحودي نا ۋليسۋ، ۆسترەت مەنيا»، - دەدى. اناسى تۇنگى بىردە قالاي شىعاتىنىن ۋايىمدادى ما ەكەن، بىردەڭە دەي قالىپ ەدى، بالانىڭ كوزى اتىزداي بولدى: «تەبە چە، زاپادلو چتو لي؟» الگى بالادان قاتتى كوڭىلىم قالدى. بۇل اناعا ايتىلاتىن ٴسوز بە ەدى؟

سول كەزدە ونىڭ قارنى اش ٴارى اقشاسى جوق ەكەنىن ٴبىلدىم دە، بۋفەتكە بارىپ، وزىمە نە السام دا، ٴبارىن ەكى-ەكىدەن الىپ، ىستىق شاي الىپ، قايتىپ كەلدىم. جىگىت كوزىن جۇمىپ العان، بىردەڭە تىڭداپ وتىر. مەيلىنشە جۇمساقتىق تانىتىپ، تاماقتاردى الدىنا قويدىم دا، «جەڭىز» دەدىم. ٴوزىم ەشتەڭە بولماعانداي ٴوز تاماقتارىمدى الىپ، تەرەزەگە قاراپ، جەپ وتىرمىن. سول كەزدەگى انا جىگىتتىڭ رەاكسياسىن كورسەڭىز عوي. دالا قاراڭعى عوي، تەرەزەدەن بارلىعىن كورىپ وتىرمىن: ەكى كوزى باقىرايىپ، اقىرىن عانا قۇلاعىنداعىنى شەشتى، اياقتارىن جينادى. سودان كەيىن ٴوز قىلىعىنا وكىنگەندەي بولىپ تىپ-تىنىش وتىرىپ قالدى.

تۇسەتىن ۋاقىتىمىز جاقىنداپ قالعان ەدى، سومكەمنەن قاعاز الدىم دا، «مەنىڭ انام قايتىس بولعان، ەگەر ول ٴتىرى بولعاندا، مەن وعان ايعايلاماق تۇگىلى، ونىڭ اياعىن سۇيەر ەم» - دەپ جازىپ، سومكەلەرىمدى جيناپ، قاعازدى قولىنا بەرىپ، شىعىپ كەتتىم. 

ۆوكزالدان اعام كۇتىپ الدى. ٴبىر بۇرىشتا الگى جىگىتتىڭ اناسىنا: «مام، يا سام زايدۋ، تى سپي، زامەرزنەش» - دەپ جاتقانىن ەستىپ قۋانىپ كەتتىم. نەگىزى ادامدار جامان بولعىسى كەلىپ جامان بولمايدى ەكەن، تەك ولارعا جاقسى بولۋدىڭ جولدارىن كورسەتىپ جىبەرۋ كەرەك...

date26.03.2018readCount1275printباسىپ شىعارۋ