ٴابۋ باكىردىڭ (ر.ا.) كەبىنى

پايعامبارىمىزدىڭ (س.ع.س.) سەنىمدى سەرىگى بولعان ٴبىلال اللا ەلشىسى (س.ع.س.) دۇنيەدەن قايتقاننان كەيىن بىرنەشە كۇن وتكەن سوڭ مۇسىلمانداردىڭ اناسى ايشا (ر.ا.) انامىزدىڭ ۇيىنە بارىپ، ەسىگىن قاعادى. سوندا ايشا (ر.ا.) انامىزدىڭ ىشتەن جىلاپ تۇرىپ:

– ايىرىلىس وتىمەن جانىپ تۇرعان جۇرەكتىڭ ەسىگىن قاققان كىم؟ – دەگەن داۋسىن ەستيدى.
– اللا ەلشىسىنىڭ (س.ع.س.) قىزمەتشىسى ٴبىلالمىن... قالىڭىز قالاي؟
– ەە، ٴبىلال! سۋدان ۇزاقتا قالعان بالىقتىڭ ٴحالى قالاي بولۋشى ەدى؟ بۇگىن تۇندە راسۋلاللانى تۇسىمدە كوردىم، پەرىشتەلەرمەن ٴجۇر. قايدا بارا جاتقانىن سۇرادىم. اكەمنىڭ رۋحىن كۇتىپ الۋعا بارا جاتقاندىعىن ايتتى.

بۇنى ەستىگەن ٴبىلال دەرەۋ ٴابۋ باكىرگە (ر.ا.) جولىعىپ، ايشا انامىزدىڭ (ر.ا.) ٴتۇسى تۋرالى ايتىپ بەرەدى. حازىرەتى ٴابۋ باكىر (ر.ا.) وعان:
– اللا تاعالانىڭ اتىمەن انت ەتەمىن، مەنى ٴبىر رەت كورىپ قالسىن، – دەپ سالەمىن جولدايدى.

ايشا انامىز اكەسىن قارسى الىپ:
– اكەشىم، ساعان كەرەك بولار دەپ تازا كەبىن الىپ كەلدىم.
– قىزىم، ول كەبىندى قويا تۇر. مۇسىلمان بولعان كۇنىمدەگى كيىمىمدى ماعان كەبىن قىلىڭدار! ويتكەنى، كوپ ۋاقىتتارىمدى اللا سۇيىسپەنشىلىگىنىڭ بەرگەن قورقۋىمەن جىلاپ، كوز جاسىمدى سول كيىمگە سۇرتەتىن ەدىم. اللا تاعالا سول كوز جاستارىمنىڭ قۇرمەتىنە بالكىم ماعان مەيىرىم ەتەر.

حازىرەتى ٴابۋ باكىر (ر.ا.) سول ٴتۇنى قايتىس بولدى.

date15.03.2018readCount1436printباسىپ شىعارۋ