ول نەگە تەلەفونىن ٴوشىرىپ تاستادى

ٴبىر جىگىت دوسىنا قوڭىراۋ شالىپ، اپاسىنىڭ ناۋقاستانىپ جاتقانىن ايتىپ، دəرى-دəرمەككە اقشا سۇراپتى. دوسى:

– جارايدى، كوپ ۋايىمداما. اقشا تۇستەن كەيىن بولادى، – دەپتى.

تۇستەن كەيىن əلگى جىگىت دوسىنا قوڭىراۋ شالسا، ٴوشىرۋلى تۇر. قايتا-قايتا زۆانداپ، دوسىن الا الماعان جىگىت، اقشا تاپپاي ٴتۇڭىلىپ قاس قارايا ۇيىنە كەلەدى. كەرەك قاراجاتتى تاپپاعانىنا، دوسىنىڭ مۇنى الداپ تەلەفونىن ٴسوندىرىپ تاستاعانىنا كۇيىنىپ، ۇيىنە كىرسە، اپاسى پىسىلداپ ۇيىقتاپ جاتىر. قاسىندا دəرى-دəرمەگى. اڭ-تاڭ بولعان جىگىت كەلىنشەگىنەن:

– بۇل دəرىلەردى قايدان الدىڭ؟ -دەپ سۇرايدى. كەلىنشەگى:

– سەنىڭ دوسىڭ ۇيگە كەلىپ، دəرىلەردىڭ ٴتىزىمىن الىپ كەتىپ، بارىپ الىپ كەلدى. اپام ٴىشىپ الىپ ۇيىقتاپ جاتىر. ٴقازىر جاقسى،  – دەپتى.

دوسىنىڭ ىسىنە سۇيىنگەن جىگىت ۇيىنە ىزدەپ بارىپ:

– راحمەت ساعان دوسىم! قوڭىراۋ شالىپ الا المادىم. ٴوشىرىپ تاستاپسىڭ، – دەسە. دوسى:

– مەن تەلەفونىمدى ساتىپ، اپاڭا ٴدəرى اپارىپ بەردىم. سوندىقتان ٴوشىرۋلى بولدى، – دەگەن ەكەن.

بəرىمىزگە بەكەم دوستىقتى ٴنəسىپ ەتسىن قۇدايىم!

تالعات ايتۋار ۇلى
date03.03.2018readCount1723printباسىپ شىعارۋ