جارىنىڭ نامىسىن قورعاعانى ٴۇشىن بەرىلگەن سىي

كەزەكتى ٴبىر دارىسىندە اتاقتى ٴتاپسىرشى عالىم، شەيx ٴال- نابلۋسي مىنا اڭگىمەنى ايتىپ بەردى:

«كوپتەگەن جىل بۇرىن داماسكىدەگى «جاميعۋل ۋارد» (گۇلزار مەشىتى) يمامى بولعان ۇستازىمىز، اتاقتى شەيx بىزگە باسىنان وتكەن مىنا وقيعانى ايتتى: «بىردە تۇسىمدە پايعامبارىمىزدى (س.ع.س) كوردىم. ول ماعان: «پالەنشە دەگەن ادامعا بارىپ، مەنەن ٴسۇيىنشى ايت: «ول ٴجانناتتا مەنىڭ دوسىم بولادى»، – دەدى. مەن ويانىپ الىپ، قايران قالىپ: «مەنىڭ ٴتۇسىم – ايان ٴتۇس.پايعامبارىمىز (س.ع.س) كىرگەن ٴتۇس اقيقات. ول كىم ەكەنىن سۇراپ بىلەيىن»، – دەپ شەشتىم.

ەرتەڭىندە جاماعاتتان ول كىسى جايلى سۇراپ، كىم ەكەنىن، قايدا تۇراتىنىن ٴبىلىپ الدىم. سويتسەم، قاراپايىم جەمىس-جيدەك ساتۋشى ەكەن.مەن ٴبىر جاعىنان تاڭ قالىپ، قىزىعىپ، ال ٴبىر جاعىنان قاتتى وكىندىم... قانشاما جىل ٴبىلىم الىپ، دىندە عالىم بولىپ، يمام بولسام دا ول دارەجەگە مەن ەمەس، قاراپايىم ادام جەتىپتى؟! ونىڭ سىرى نە ەكەن دەپ سول ادامدى كورۋگە اسىقتىم.

ول اداممەن جەكە كەزدەسىپ: «ساعان اللا ەلشىسىنەن (س.ع.س) ٴسۇيىنشى بار! ٴبىراق سول ٴسۇيىنشىنى الاتىنداي، جاساعان امالىڭدى، سىرىڭدى ماعان ايتپايىنشا، ٴسۇيىنشىنى ايتپايمىن»، – دەدىم.ول ماعان: «ٴسىز دە ونداي بولسا، بۇل سىرىمدى ەشكىمگە ايتپاڭىز، مەن ەكەنىمدى ەشكىمگە بىلدىرمەڭىز»، – دەپ، مەنەن ۋادە الدى.

سودان سوڭ مىنا وقيعاسىن ايتىپ بەردى:

«بىر-ەكى جىل بۇرىن ۇيلەنگەن ەدىم. ايەلىم ۇيلەنگەن سوڭ، بەس ايدان كەيىن بوساناتىن بولىپ قالدى. ياعني، بالا مەنەن ەمەس. مەن ونى تالاق ەتۋگە دە، ابىرويسىز ەتۋگە دە اقىم بار ەدى. ويتكەنى، ادىلدىك مەن جاقتا بولاتىن. سودان كەيىن بۇل جاعدايدى ەكەۋىمىز جاسىردىق تا، ايەلىم ەشكىمگە كورسەتپەي بوساندى.

جاڭا تۋعان ٴسابيدى قۇنداقتاپ وراپ، تاڭ نامازىنا مەشىتكە بارعاندا، كورسەتپەي الا بارىپ، مەشىتتىڭ بوساعاسىنا قويىپ قويدىم. يمام ناماز وقىپ بىتەردە، ٴسابي قاتتى جىلادى. جاماعات نامازدان سوڭ ٴسابيدى قاۋمالاپ تۇرعانىن كۇتتىم. ولار: «بۇل بالا كىمدىكى؟ كىم تاستاپ كەتتى؟ تاستاندى بالا»، – دەپ شۋلاپ جاتىر. سول كەزدە مەن بارىپ: «بۇل بالانى اللا ريزالىعى ٴۇشىن مەن اسىراپ الايىن. اللا بەرگەن ەكەن»، – دەدىم.جاماعات ريزاشىلىعىن ٴبىلدىرىپ جاتتى.

وسىلايشا مەن بىرىنشىدەن، سوت تا، مەملەكەت تە مەن جاقتا تۇرسا دا، ايەلىمنىڭ ابىرويىن قورعادىم. ەكىنشىدەن، ساۋاپتان ٴۇمىت ەتىپ، جەتىم بالانى اسىراپ العان ەدىم. سول مەنىڭ سىرىم»، – دەدى.

مەن وعان «راسۋلاللا (س.ع.س) سەنى ٴجانناتتاعى مەنىڭ دوسىم بولادى» دەپ سۇيىنشىلەگەنىن جەتكىزدىم».

اللا تاعالا قۇران كارىمدە: «نەگىزىندە اللا ادىلەتتى، يگىلىكتى جانە اعايىنعا قارايلاسۋعا بۇيىرادى...»، – دەپ باياندايدى. بۇل جەردە سول ادام «ادىلەتتى» ورىنداسا، ايەلىن تالاق ەتەر ەدى. ٴبىراق ول «يگىلىكتى» ورىندادى.ايەلىن كەشىرىپ، بالانى اسىراپ الدى. ياعني، يگىلىك، جاقسىلىق ادىلەتتەن ۇستەم بولۋىمەن عانا وسى قوعام بۇزىلماي تۇرادى»،-دەدى.

قۋات قابدولدا
date07.02.2018readCount2497printباسىپ شىعارۋ