مەن جەمەگەن بالمۇزداق

بىردە جازدىگۇنى اكەممەن ىلەسىپ اۋىلدان قالاعا كەلگەن بولاتىنمىن. شىركىن، سول كەزدەگى اۋىل بالالارىنىڭ ٴبىر ارمانى – قالاعا بارىپ بالمۇزداق ٴدامىن كورۋ بولاتىن. مەنىڭ دە بار ويىم بالمۇزداق جەۋ ەدى. بۇل تۋرالى اكەم دە بىلەتىن. اكەم ەكەۋىمىز بازاردان ۇيگە كەرەك-جاراقتى الىپ بولعان سوڭ، بالمۇزداق ساتاتىن اپايعا كەزەككە تۇردىق. الدىمىزدا بالا-شاعاسىن ىلەستىرگەن ىعى-جىعى حالىق. سالدەن سوڭ بالمۇزداق ساتاتىن اپاي مەن ٴبىزدىڭ ارامىزدا ٴبىر عانا جانۇيا قالدى.

بۇل جانۇيا ماعان ۇلكەن اسەر قالدىردى. قاتاردا جاسى 5-12 ارالىعىنداعى 5 بالا بولدى. ولاردىڭ تۇرىنە قاراساڭ، باي جانۇيادان ەمەستىگىن بىردەن بىلۋگە بولادى. كيىمدەرى ارزان كورىنگەنىمەن، تاپ-تازا. بارلىعىدا تارتىپپەن ٴبىرىنىڭ ارتىنا ٴبىرى كەزەككە تۇرىپ، اكەسى مەن اناسىنىڭ قولىنان قىسىپ ۇستاۋدا. بالالار بىر-بىرىنە بالمۇزداق جەيتىندەرىن ايتىپ، ماز-مەيرام. اكەسى مەن اناسىنىڭ دا كوڭىلدەرى بيىك. ەكەۋى بىر-بىرىنە ٴدان ريزا. اناسىنىڭ بالالارىنىڭ الدىندا اكەلەرىن جوعارى قوياتىنى بايقالىپ-اق تۇر. مەنىڭ كوز الدىمدا ناعىز باقىتتى وتباسى تۇردى.

سودان ساتۋشى اپاي قانشا بالمۇزداق كەرەكتىگىن سۇرادى. جانۇيا اكەسى ايەلى مەن بالالارىنا قاراپ: «جەتەۋ» دەدى انىق داۋىسپەن. ساتۋشى اپاي جالپى جەتى بالمۇزداقتىڭ باعاسىن ايتتى. باعانى ەستىگەن ايەلى كۇيەۋىنىڭ قولىن جىبەرىپ، باسى تومەن ٴتۇسىپ ساتۋشىدان باعانى قايتا سۇرادى. ساتۋشى جالپى باعاسىن قايتالادى. اقشالارىنىڭ جەتپەيتىندىگى جۇزدەرىنەن انىق بايقالدى. كوڭىلدەرى اپ-ساتتە بۇزىلعان اكە مەن انا بەس بالاسىنا اقشامىز جوق دەپ قالاي ايتسىن؟!

بۇل وقيعانى باسىنان باقىلاپ تۇرعان اكەم قالتاسىنان قالعان ٴجۇز تەڭگەسىن الىپ، جەرگە ٴتۇسىرىپ جىبەردى (بىزدە جاعدايى شالقىعان وتباسى ەمەس ەدىك). سودان سوڭ 100 تەڭگەنى الىپ، الگى جانۇيا اكەسىنىڭ يىعىن قاعىپ: «كەشىرىڭىز، مىناۋ ٴسىزدىڭ قالتاڭىزدان ٴتۇسىپ قالدى»، – دەدى. اكەسى ٴبارىن ٴتۇسىندى. ول اكەمنىڭ كوزىنە تىكە قاراپ، قولىن 100 تەڭگەمەن بىرگە قىستى دا، كوزىنە جاس الىپ: «راحمەت، راحمەت سىزگە! راسىمەن دە، بۇل – مەنىڭ جانۇيام ٴۇشىن ۇلكەن ماڭىزعا يە!» – دەدى.

اكەم ەكەۋمىز ۇيگە العان كەرەك-جاراقتارىمىزبەن اۋىلعا قايتتىق. بۇل كۇنى مەن بالمۇزداق جەي المادىم، دەگەنمەن، باقىتتىڭ ٴدامىن تاتتىم.

بۇل وقيعا ەسىمنەن ٴالى كۇنگە دەيىن كەتەر ەمەس. سول كۇنى مەن سابيلىك كوڭىلمەن اكەمە از دا بولسادا رەنجىگەندەي بولىپ ەدىم. ال،  ٴقازىر ويلاسام اكەمنىڭ سونداي اقىلگوي، جۇرەگى جىلۋعا تولى جان بولعانىن ماقتان تۇتامىن. ٴبىر اكەنىڭ تاربيەسىن ٴجۇز مەكتەپ بەرە المايتىنىنى دا وسىدان. ۇرپاعىن جاقسى ىستەرگە باۋلىعان اسىل اكەلەرىمىز امان بولسىن!

date07.11.2017readCount2427printباسىپ شىعارۋ