پەرشىتەسى قاعىپتى...

ٴبىز اسا ويلانا بەرمەيتىن جاراتىلىس بار. ولار ٴبىزدىڭ ومىرىمىزدە ەرەكشە ماڭىزعا يە. تاۋلىگىنە جيىرما ٴتورت ساعات بىزدەن ٴبىر ەلى اجىرامايتىن جاراتىلىس. ادام بالاسىنىڭ عۇمىرىنا بەلسەندى ۇلەس قوسادى. ول – پەرىشتەلەر.

پەرىشتە – نۇرلى جاراتىلىس. سوندىقتان قالاعان بەينەگە ەنە الادى. ولار توقتاۋسىز جانە شارشاۋسىز قۇلشىلىق ەتەدى. پەرىشتەلەر ىشىندە كۇناھارى نەمەسە كاپىرى دەگەن بولمايدى. ەركەك جانە ايەل دەپ تە بولىنبەيدى. سونىمەن بىرگە، تاماق ىشۋگە جانە دەمالۋعا مۇقتاجدىعى جوق. ادام بالاسى ٴالى انا قۇرساعىندا جاتقان شاقتان باستاپ پەرىشتەمەن تىعىز بايلانىسقا تۇسەدى. اللا تاعالا ٴاربىر شاراناعا ارنايى ٴبىر پەرىشتە بەكىتەدى. ول انا قۇرساعىنداعى بالانىڭ قالىپتاسۋ كەزەڭىن تولىعىمەن باقىلايدى. ارينە، جاراتۋشى ەشبىر تىرشىلىكتىڭ كومەگىنە جۇگىنبەيدى. مۇقتاج دا ەمەس. بۇل –اللا تاعالانىڭ ادام بالاسىنا دەگەن ەرەكشە قامقورلىعىنىڭ ٴبىر كورىنىسى. 

قۇران كارىمدە:  «اللا، پەرىشتەلەردەن ەلشىلەر بەلگىلەدى...[1]»،-دەپ ايتىلعانداي، پەرىشتەلەر ىشىندە جابىرەيىل، ميكايل، يسرافيل، ازىرەيىل ەسىمدەرى ەرەكشە اتالادى. سونىمەن بىرگە، ٴجاننات كۇزەتشىسى – ريدۋان، توزاق ساقشىسى – ماليك جانە ارشىنى كوتەرىپ تۇرعان پەرىشتەلەر بار. مۇنان باسقا كوپتەگەن پەرىشتەلەر بار. پەرىشتەلەردىڭ دارەجە جاعىنان ەڭ ۇلكەنى – جابىرەيىل. قۇران كارىمدە: «وعان ونى وتە كۇشتى ۇيرەتتى[2]»،-دەپ، پايعامبارىمىزعا (س.ع.س.) اللا تاعالا امىرىمەن ۋاحي اكەلۋشى پەرىشتە ەكەنىن ايتۋدا. جابىرەيىلدى قۇراندا «ول قۋات يەسى...[3]»،-دەپ سۋرەتتەيدى. اقيقاتىندا، حاديستەردەگى پەرىشتەلەردىڭ بولمىسى تۋرالى ايتىلعان سوزدەرگە زەر سالساق، ادام بالاسىنىڭ اقىلىنا سىيمايتىن دارەجەدە عاجايىپ جاراتىلىسقا كۋا بولامىز. سونىمەن بىرگە، اللا تاعالانىڭ قۇدىرەتىنە تاعى ٴبىر رەت باس يەمىز. حاديستە جابىرەيىلدىڭ التى ٴجۇز قاناتى بار جانە قاناتتارى اراسىنان مارجان مەن جاقۇت جارقىراپ شاشىلىپ تۇرادى دەلىنگەن.

تاعى ٴبىر ريۋاياتتا پايعامبارىمىز (س.ع.س.) مەككە ماڭايىنداعى اجياد دەگەن جەردە بولادى. سوندا جابىرەيىل ادام بەينەسىندە ٴتۇسىپ: «راببىڭنان مەنى باستاپقى بەينەمدە كورۋدى سۇرا»،-دەيدى. سوندا جابىرەيىل باتىس پەن شىعىستى كولەڭكەلەپ قالادى. مۇنى كورگەن پايعامبار (س.ع.س.) ەسىنەن تانىپ قالادى. ەسىن جيعان كەزدە جانىندا ادام بەينەسىندەگى جابىرەيىلدى كورىپ، قۇشاعىنا قىسىپ: «ەي، جابىرەيىل! اللا تاعالا مۇنداي بەينەدە بىرەۋدى جاراتقان ەكەن دەپ ويلاماعان ەدىم»،-دەيدى. سوندا پەرىشتە: «اللا تاعالا مەنى التى ٴجۇز قاناتتى ەتىپ جاراتقان، مەن تەك ەكى قاناتىمدى عانا جايدىم. ال، ٴيسرافيلدى التى ٴجۇز قاناتتى ەتىپ جاراتقان، ونىڭ ٴبىر قاناتى مەنىڭ بارلىق قاناتىمنىڭ كولەمىندەي»،-دەگەن ەكەن.

سول سياقتى، ارشىنى كوتەرىپ تۇرعان پەرىشتەلەر تورتەۋ، ال قيامەت كۇنى ولاردىڭ سانى سەگىز بولاتىندىعى جايلى ريۋايات ەتىلگەن. ولاردىڭ بەينەسى حاديستە بىلاي سۋرەتتەلگەن: ولاردىڭ ٴاربىرىنىڭ قۇلاعىنىڭ سىرعالىعى مەن يىعىنىڭ اراسى جىلدام قۇس جەتى ٴجۇز جىلدا ۇشىپ جەتەدى. ولار ارشىنى يىعىنا سالىپ كوتەرىپ تۇرادى دا، ال اياقتارى جەتى قابات جەر استىندا،-دەلىنگەن.

قازاقتا اپاتتان امان قالعان ادام جايلى «پەرىشتەسى قاعىپتى» دەگەن ٴسوز بار. بۇل دەگەنىڭىز ادام بالاسىن اللانىڭ قالاۋىمەن توسىن اپات پەن جاعدايدان قورعايتىن پەرىشتەلەر بار ەكەنىن اڭعارتادى.



[1] حاج سۇرەسى، 75-ايات
[2] ٴناجىم سۇرەسى، 5-ايات
[3] ٴناجىم سۇرەسى، 6-اياتف

قۋات ەرعالي ۇلى
date06.11.2017readCount1875printباسىپ شىعارۋ