جاردەم قالاعان ادام

بىردە پايعامبارىمىزدىڭ (س.ع.س.) ساحابالارىنىڭ ٴبىرى وتكەن ماشاقاتقا تولى كۇندەرىن، مۇڭعا تولى ساتتەرىن ەسىنە الدى. ول كۇندەرى ونىڭ ايەلى مەن بەيكۇنا سابيلەرىنىڭ ريزىقتارىن تاۋىپ بەرۋگە دە شاماسى جوق-تىن. وسىنشاما مۇڭعا تولى ساتتەرىندە جانىنا جالاۋ، كوڭىلىنە مەدەۋ بولعان، رۋحىنا كۇش بەرىپ، ومىرىنە وزگەرىس ەنگىزگەن ٴبىر اۋىز ٴسوز بولعان ەدى. جوقشىلىق پەن كەدەيلىك ونىڭ ساعىن سىندىردى. 

ەشبىر شەشىم تاپپاي جان القىمعا تىرەلگەن شاقتا ايەلىمەن اقىلداسىپ، اللا ەلشىسىنەن (س.ع.س.) كومەك سۇراۋعا شەشىم قابىلداپ جولعا شىقتى. الايدا، سول ساتتە ونىڭ ويىنا اللا ەلشىسىنىڭ (س.ع.س.) مىنا ٴبىر سوزدەرى كەلدى. اللا ەلشىسىمەن (س.ا.س.) بىرگە بولعان ٴبىر كەڭەستە ول (س.ع.س.): «كىمدە-كىم بىزدەن جاردەم سۇراسا، وعان جاردەم بەرەمىز. الايدا، ٴبىر ادام قولىنداعىنا قاناعات ەتىپ، سابىرمەن ەڭبەك ەتسە جانە اللادان باسقاعا مۇقتاج بولماسا، اللا ونى ەشكىمگە مۇحتاج ەتپەيدى»،– دەگەن بولاتىن. 

بۇگىنگى كەڭەستە اللا ەلشىسى (س.ع.س.) وسى سوزدەردى قايتالادى. بۇل سوزدەر ونىڭ كوكەيدەگى ويىن ايتۋعا توسقاۋىل بولىپ، ەشنارسە ايتپاستان ۇيىنە قايتتى. ۇيىنە كەلگەندە سول باياعى جوقشىلىق، كوڭىلىنە قاياۋ سالعان مۇقتاجدىق ونى قايتا كۇتىپ تۇردى.

كەلەسى كۇنى دە ٴدال وسى جاعداي قايتالانىپ، پايعامبارىمىزدىڭ (س.ع.س.) ٴسوزىن تاعى ەسىتتى. ول تاعى ەشتەڭە ايتا الماي ۇيىنە قايتتى. پاقىرلىققا قارسى تۇرار قاۋقارىنىڭ جوقتىعىن سەزىنىپ قاتتى قينالدى.

ٴۇشىنشى كۇنى ٴوز مۇقتاجدىعىن ايتۋعا بەكىنىپ، ساحابالار كەڭەسىنە قايتا كەلدى. ٴبىراق اللا ەلشىسى (س.ع.س.) سول سوزدەرىن تاعى دا قايتالادى. الايدا، ٴوز قالاۋىن بىلدىرگەلى كەلىپ جۇرگەن وعان بۇل سوزدەر سول كۇنى ەرەكشە اسەر بەردى. بۇل سوزدەر جۇرەگىن تىنىشتىققا بولەپ، جانىنا قۋات بەرگەنىن سەزىندى. پاقىرلىقتان قۇتقارار كۇشتىڭ وسى سوزدەردە ەكەنىن اڭعارعانداي بولدى.

ٴنابي (س.ع.س.) سوزىنەن قۋاتتانعان ول شىن مانىندە ونىڭ مۇقتاجدىعىن اللانىڭ ٴوزى عانا وتەيتىندىگىن ٴتۇسىنىپ، اللادان باسقا ەشكىمگە مۇقتاجدىق ەتپەۋگە بەكىندى. اماناتقا بەرىلگەن دەنە مەن قابىلەتىن پايدالانۋدى، سونداي-اق جوقشىلىق قامىتىنان قۇتىلۋدى ىشتەي قالادى. ٴسويتىپ ول وز-وزىنە «قولىمنان نە كەلەدى؟» دەگەن سۇراق قويدى. سول ساتتە ٴشول دالادان وتىن جيناپ، ونى ساتۋ اقىلىنا كەلدى. كوكەيدەگى سۇراعىنا جاۋاپ تاپقان ول اماناتقا بالتا سۇراپ الىپ، ٴشول دالاعا وتىن جيناۋعا كەتتى. جيناعان وتىندى الىپ كەلىپ ساتۋعا كىرىستى. ەڭبەكپەن تاپقان نانىنىڭ قانشالىقتى ٴتاتتى بولعانىن سەزدى جانە ٴوز ىسىنەن ٴلاززات الدى. كۇندەر جىلجىپ ەڭبەگىنىڭ بەرەكەسىن كورگەن ول قاراجاتتاي قور دا جيناپ ۇلگەردى. جوقشىلىق كۇندەر قول بۇلعاپ ارتتا قالدى.

ٴبىر كۇنى ول مۇحاممەدتى (س.ع.س.) كەزدەستىردى. ادامزات اسىلى (س.ع.س.) ونىڭ جۇزىنە كۇلىمدەي قاراپ: «كىمدە-كىم بىزدەن جاردەم سۇراسا، البەتتە جاردەم بەرەمىز. الايدا، كىمدە-كىم قولىنداعىسىنا قاناعات ەتىپ، سابىرلىقپەن اللاعا عانا مۇحتاج ەكەنىن تۇسىنسە، اللا ونى ەشكىمگە مۇحتاج ەتپەيدى» دەمەپ پە ەدىم»، – دەپ، سول باياعى ومىرىنە ازىق بولعان سوزدەرىن قايتالادى.

ۋسلۋ كافي 2-توم. 139-بەت
قاناعات بابى.
«قاراتاۋ» مەشىتىنىڭ نايب يمامى
ورازبايەۆ اكبار

date26.10.2017readCount2659printباسىپ شىعارۋ