حازىرەت ٴاليدىڭ وسيەتى

كۇمايىل يبن زياد (ر.ا.) اڭگىمەلەۋدە:

«بىردە مەنى حازىرەت ٴالي (ر.ا.) قولىمنان جەتەكتەگەن كۇيى اۋىل سىرتىنا شىقتىق. ٴبىر توبەنىڭ باسىنا باردىق. ٴبىراز ٴۇنسىز وتىرعاننان كەيىن ول ماعان مىنانى ايتتى:

–  كۇمايىل، ٴقازىر مەنىڭ ايتقانىمدى جاقسىلاپ ۇعىپ ال. ادامدار ٴۇش تۇرگە جاتادى. العاشقى توپ – عۇلامالار. ەكىنشىلەر – اللاھ جولىندا ٴبىلىم ىزدەنۋشىلەر. ٴۇشىنشى توپ – نادان قارا توبىر. سوڭعىلاردىڭ تابانىندا ٴبۇر بولمايدى، جەل قايدا ايداسا، سوندا جۇرە بەرەدى. ٴبىلىم نۇرىنان ماقۇرىم بولعاندىقتان، ولاردىڭ جەكە دۇنيەتانىمى دا جۇتاڭ تارتىپ تۇرادى.

ٴبىلىم مالدان قايىرلى. ٴبىلىم سەنى قورعايدى، ال مالدى سەن قورعايسىڭ. ٴبىلىم امالمەن تولىسادى، مال جۇمسالعان سايىن ازايادى. عالىمدى جاقسى كورۋ – كىم-كىمگە دە مىندەت. ٴبىلىم عالىمعا ٴومىر بويى قادىر-قۇرمەت اكەلەدى، ٴتىپتى عالىم ادام ولگەننەن كەيىن دە جۇرت سول ٴبىلىمىنىڭ ارقاسىندا ەسكە الادى. ٴبىراق مالمەن بىتكەن ابىروي-اتاق مال كەتكەندە بىرگە كەتەدى. ٴتىرى كۇنىندە-اق ٴولى سانالعان بايلار، ٴوزى ولسە دە ٴسوزى ولمەيتىن عالىمدار بار، – دەپ كۇرسىنىپ ٴۇنسىز قالدى.

ٴبىر ۋاقىتتا قولىمەن كەۋدەسىن كورسەتىپ: – مىنا جەردەگى ٴىلىمدى تارقاتىپ ايتىپ، بولىسە الاتىن بىرەۋدى تابا المادىم. شىن عۇلامالاردىڭ ولۋىمەن ٴبىلىم دە ولەدى ەكەن. جوق، راببىم، بۇلاي ەتپە. بار ەكەنىڭدى دالەلدەيتىن عالىمدار بۇل دۇنيەگە كەرەك. ولار ومىردە وتە از، ٴبىراق اللاھ الدىنداعى دارەجەلەرى وتە جوعارى. اللاھ ۇلى ٴدىنىن سولار ارقىلى قورعايدى. ول عالىمدار وزدەرىنە جۇكتەلگەن اماناتتى لايىق بولعاندارعا عانا جەتكىزەدى. دۇنيە قىزىعىنا ماسايراعانداردىڭ اراسىندا ولار بارىنشا بيازى، جۇمساق. مىنە، بۇلار – اقيقاتتى قورعاۋشىلار، يسلامنىڭ قىزمەتشىلەرى. سولارمەن جولىعا العانىمدا!... – دەپ مۇڭايدى.»  

قۇدايبەردى باعاشار
date16.10.2017readCount2484printباسىپ شىعارۋ