«كاۋسار» سۇرەسى

«كاۋسار» – مەككەدە تۇسكەن سۇرە. سۇرەدە ەكى دۇنيە سۇلتانى پايعامبارىمىزعا (c.ع.س.) اللا تاعالانىڭ بەرگەن ارتىقشىلىقتارى بايان ەتىلەدى. بۇل دۇنيە جانە اقىرەتتە بەرىلگەن ۇلكەن جاقسىلىقتار جانە ۇلىق نىعمەتتەر ايتىلادى. سولاردىڭ ٴبىرى كاۋسار وزەنى. بۇدان قوسا، باسقا دا كوپتەگەن جاقسىلىقتار تارتۋ ەتىلگەن. سۇرە اللا ەلشىسىن (س.ع.س.) وسى نىعمەتتەرگە شۇكىرشىلىك رەتىندە ناماز وقۋعا جانە قۇربان شالۋعا شاقىرۋدا.

سۇرە سوڭىندا پايعامبار دۇشپاندارىنىڭ وڭبايتىنى جانە اشۋىنا تيگەندەر قورلىق كورەتىندىگى ايتىلادى. ولار دۇنيە جانە اقىرەتتە جاقسىلىق اتاۋلىدان ماقۇرىم قالادى. ال، اللا پايعامبارىنىڭ اتى بيىك مۇنارالار مەن مىنبەرلەردە جار سالىپ ايتىلادى. جانە قيامەت قايىمعا دەيىن ادامداردىڭ اۋزىنان تۇسپەيتىندىگى باياندالادى.

ٴاناس يبن ماليك (ر.ا.): «پايعامباردىڭ (س.ع.س.) كوزى شامالى ۋاقىتقا ٴىلىنىپ كەتتى دە، سوسىن جۇزىنە كۇلكى ۇيالادى. سويتسەك، وسى سۇرە تۇسكەن ەكەن. كاۋساردى: «راببىم جانناتتا بەرگەن وزەن. ونىڭ كوپ جاقسىلىعى بار. ۇمبەتىم قيامەت كۇنى سول وزەنگە بارادى»، – دەپ تۇسىندىرگەن».[1]

بسم الله الرحمن الرحيم

إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ

1. (مۇحاممەد) شىن مانىندە، ٴبىز ساعان كاۋساردى بەردىك.

ۋا، ەلشىم! ساعان دۇنيە جانە اقىرەتتە پايعامبارلىق، قۇران، دانالىق، ٴبىلىم، شاپاعات، ماقتاۋلى دارەجە، ۇمبەتىڭنىڭ كوپتىگى، جاۋلارىڭنان ۇستەم بولۋ مەن جەڭىس جانە دە باسقا مول جاقسىلىق بەردىك. سونىڭ ٴبىرى – كاۋسار. كاۋسار – مولشىلىقتىڭ شەگىنە جەتكەن جاقسىلىق. ول احمەد جانە ٴمۇسليم ريۋاياتتارىندا ايتىلعانداي جانناتتاعى وزەن. حاديستە: «ول جانناتتاعى وزەن. قوس جاعاسى التىن، سۋى مارجان جانە جاقۇت ۇستىنەن اعادى، توپىراعى ميسكتەن دە قوش ٴيىستى، سۋى بالدان ٴتاتتى، قاردان اق. كىمدە-كىم ودان ٴبىر رەت ىشسە، ماڭگىلىك شولدەمەيدى»، – دەلىنگەن.

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ

2. راببىڭ ٴۇشىن (ايت) ناماز وقى جانە قۇرباندىق شال.

ەندەشە، نىعمەتكە شۇكىرشىلىك ەتىپ پارىز نامازىڭدى اللا ريزاشىلىعى ٴۇشىن جالعاستىر. سونداي-اق، ايت نامازىن وقى. جانە تەك اللا اتىنا جانە رازىلىعى ٴۇشىن قۇربان شال. جاھيليەتتە ارابتار قۇلشىلىعى مەن قۇرباندىعىن اللادان باسقا الدەكىمدەر ٴۇشىن جاسايتىن.

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ

3. اقيقاتىندا، سەنى جەككورۋشىنىڭ ٴوزى ۇرپاقسىز.

پايعامبارىمىزدىڭ (س.ع.س..)قاسىم ەسىمدى ۇلى شەتىنەيدى. مۇشرىكتەردىڭ مىقتىلارىنان اس يبن ۋايل: «ٴجا، ونى قويىڭدار، ەندى ونىڭ ۇرپاعى جوق. ەگەر قايتىس بولسا، اتى وشەدى»، – دەيدى. سوندا وسى سۇرە تۇسكەن. اللا تاعالا الىگى كاپىردىڭ ٴوزى كوپ بالالارى بولا تۇرا ۇرپاقسىز ەكەندىگىن ايتۋدا. ويتكەنى، ول اللا تاعالا راقىمىنان ماقۇرىم قالعان بەيباق.

ۋا، ەلشى! سەنى رەنجىتكەن ادام دۇنيە جانە اقىرەت جاقسىلىعىنان قۇر قالادى. ٴتىپتى، ارتىنان جاقسى اتى دا قالمايدى. قالا بەرسە، ولاردىڭ جامان اتى توزاقتا دا وزدەرىمەن بىرگە بولادى. ال، سەنىڭ (پايعامباردىڭ) جاقسى ەسىمىڭ جانە جاقسىلىعىڭ ەل اۋزىندا قيامەت كۇنىنە دەيىن جانە اقىرەت ومىردە دە جالعاسا بەرەدى.



[1]    احمەد

 

date13.01.2017readCount13981printباسىپ شىعارۋ