Men onıñ ayağın süyer em...

Student kezîmîzde demalıs alsaq boldı, auıldağı üyge qaray asığıp tûratınbız. Bîr jolı kezektî merekelîk demalıs boldı ma, âlde oqu bîttî me, âyteuîr, studentterdîñ bârî qaytıp jatqan kezde men de kassadağı soñğı bilettî alıp, «auıl, qaydasıñ?» dep üyge qaray tarttım. Qasımdağı adam da student bala eken. Mağan bîr qaradı da, arı qaray bîrdeñesîn tıñdap öz âlemî özînde, otıra berdî. Bîr vagonda jalğız özî otırğanday taltayıp alğanına aşuım kelse de, ündemedîm.

Vagon tolı jastar, ersîlî-qarsılı kîrîp-şığıp jür. Bîr kezde âlgî jîgîtke anası telefon soqtı. Bala anasımen öte dörekî söylestî. Jüregîm qan jılağanday boldı. «Âtteñ...» dedîm îşîmnen. Köp adam anasınıñ qadîrîn tîrî kezînde bîlmeydî-au... Tîrî kezîñde sıylasa almasañ, ölgennen soñ jılağannan ne payda?.. Özîmnîñ qaytıs bolğan anam esîme tüsîp, îştey bîr egîlîp aldım. Nege öyttî eken? Anası sonşa ne îstep qoydı? 

Arada bîraz uaqıt ötkende qarnımız şûrılday bastadı. Ârî jol jürgen adamnıñ bîr-ekî sağattan keyîn qarnı aşa bastaytını zañdı ğoy. Bufettîñ aldı tolğan kezek. Kenet âlgî jîgît üyîne qayta telefon şaldı: «Mam, ya na taksi priedu, tı s soboy 500 tg vozmi i vıhodi na ulitsu, vstret menya», - dedî. Anası tüngî bîrde qalay şığatının uayımdadı ma eken, bîrdeñe dey qalıp edî, balanıñ közî atızday boldı: «Tebe çe, zapadlo çto li?» Âlgî baladan qattı köñîlîm qaldı. Bûl anağa aytılatın söz be edî?

Sol kezde onıñ qarnı aş ârî aqşası joq ekenîn bîldîm de, bufetke barıp, özîme ne alsam da, bârîn ekî-ekîden alıp, ıstıq şay alıp, qaytıp keldîm. Jîgît közîn jûmıp alğan, bîrdeñe tıñdap otır. Meylînşe jûmsaqtıq tanıtıp, tamaqtardı aldına qoydım da, «jeñîz» dedîm. Özîm eşteñe bolmağanday öz tamaqtarımdı alıp, terezege qarap, jep otırmın. Sol kezdegî ana jîgîttîñ reaktsiyasın körseñîz ğoy. Dala qarañğı ğoy, terezeden barlığın körîp otırmın: ekî közî baqırayıp, aqırın ğana qûlağındağını şeştî, ayaqtarın jinadı. Sodan keyîn öz qılığına ökîngendey bolıp tıp-tınış otırıp qaldı.

Tüsetîn uaqıtımız jaqındap qalğan edî, sömkemnen qağaz aldım da, «Menîñ anam qaytıs bolğan, eger ol tîrî bolğanda, men oğan ayğaylamaq tügîlî, onıñ ayağın süyer em» - dep jazıp, sömkelerîmdî jinap, qağazdı qolına berîp, şığıp kettîm. 

Vokzaldan ağam kütîp aldı. Bîr bûrışta âlgî jîgîttîñ anasına: «Mam, ya sam zaydu, tı spi, zamerzneş» - dep jatqanın estîp quanıp kettîm. Negîzî adamdar jaman bolğısı kelîp jaman bolmaydı eken, tek olarğa jaqsı boludıñ joldarın körsetîp jîberu kerek...

date26.03.2018readCount1357printBasıp şığaru