Jûma namazın Payğambarımızdan (s.ğ.s.) bûrın oqığan sahaba

Jûma namazı jaylı Âbu Lubananıñ (r.a.) riuayatına toqtalsaq, Alla elşîsî: «Jûma – künderdîñ taqsırı jâne eñ ûlısı. Sonday-aq, ol Allanıñ qasında Oraza aytınan da, Qûrban aytınan da ûlıraq. Onıñ bes erekşelîk qasietî bar: ol künî Alla Tağala Adamdı jaratqan; osı künî Adamdı jerge tüsîrgen; osı künî Alla Tağalamen Adam qayta qauışqan; osı künî qûl Alladan haramnan özge, ne sûrasa da, berîletîn bîr sağat bar; osı künî qiyamet boladı, Allağa jaqın ârbîr perîşte , aspan men jer, taular men teñîz barlığı osı Jûma künînen qorqadı»[1],- degen.

Jûma namazı mûsılmandarğa Mekke qalasında hijradan (ûlı köşu) bûrın parız etîldî. İbn Abbas (r.a) bûl jayında bılay âñgîmeleydî: «Payğambarımızğa (s.ğ.s.) jûma ötkîzu Mâdinağa hijradan bûrın bûyırıldı. Alayda, Mekkede adamdardı jinauğa ol kezde mümkîndîk bolmadı. Söytîp Mâdinadağı ökîlî Musab ibn Umayrağa: «...Ey, Musab! Yaĥudiler senbî künderîne dayındalıp, Zaburdı jariya oqitın kündî küt. Sosın âyelder men balalardı jina! Söytîp, jûmanıñ kündîzî ortasınan auğanda Alla Tağalağa ekî râkağat namazben jaqındañdar!» – dep hat jazadı[2].

Payğambarımızdıñ (s.ğ.s.) âmîrîmen besîn uaqıtında eñ âuelgî bolıp, jûma namazın ötkîzgen – Musab ibn Umayr (r.a.) edî.

 


[1] Sunan İbn Mâja, 1/344.
[2] Âl-Fiqĥ âl-İslami ua Âdillatuĥu, Uhba az –Zuhayli, 2/1280.

date16.03.2018readCount2094printBasıp şığaru