İmandı adamnıñ belgîsî – Allanıñ sözîne toqtağanı

Tabiğinderdîñ ülkenî, âygîlî ğûlama Mâymun ibn Miĥran[1] üyînde sıylı qonaqtarın kütîp jatadı. Qızmetşî âyel (küñ) ıstıq sorpa âkele jatıp ayağı sürînîp ketedî de sorpanı Mâymunnîñ üstîne tögîp aladı.

Bîrden aşuğa bulıqqan Mâymun ornınan atıp tûrğan uaqıtta, qızmetşî âyel qorqınıştan dîrîldep ketîp: «Olar (mûsılmandar) – aşuların jeñuşî»[2] dep Qûrannıñ ayatın oqıp jîberedî. Sonda Mâymun kîlt tûrıp qalıp, «aşuımdı jeñdîm» deydî de kiîmîn qağadı.

Sâl-pâl batıldıq jinağan küñ ayattıñ «adamdardı keşîruşî» degen jalğasın oqidı. Aşuı pışaq keskendey sap tıyılğan Mâymun küñîne rizalıq tanıtıp, «jaraydı keşîrdîm» degenînde, «Alla igîlîk jasauşılardı jaqsı köredî» dep ayattı tâmâmdaydı. Küñnîñ tapqırlığına qapısız riza bolğan Mâymun «Onda sağan jaqsılıq jasayın, Alla rizalığı üşîn sen azatsıñ» dep, küñdî azat etîp jîberedî[3].



[1] Âbu Ayiub, Mâymun ibn Miĥran âl-Jâzâri, Tabiğinderdîñ ülkenderînen. Hadis, Fiqĥ îlîmînde ozat bolğan. Bîrneşe sahabiden hadis riuayat etken. Hijri 37 jılı (M. 657) jılı Kufada tuılıp,Riqqa qalasına ornalasqan. Omar ibn Abdilazizdîñ balaların târbielegen. Bîrneşe jıl qazılıq mîndetîn atqarıp, hijri 116 jılı, (M 734) Jazirada qaytıs bolğan.
[2] Âli İmran -134.
[3] Qurtubi, Âli İmran süresî-134 ayat tâpsîrî,

Ğaziz Ahmet
date14.03.2018readCount1740printBasıp şığaru