«Şîrkîn, bîzdîñ âkelerîmîz de şeyît bolğanda ğoy...»

Mûhammed payğambarımız (s.ğ.s.) bîr mereke künînde quana oynap jürgen balalarğa qarap tûrıp, olardıñ qastarında jırtıq kiîmdî bîr balanıñ jılap otırğanın köredî. Bîrden qasına barıp:

– Balalarmen bîrge nege oynamaysıñ? Nege jıladıñ?, – dep sûradı. Bala qayğırıp:
– Âkem payğambarmen bîrge pâlen soğısta qaytıs boldı. Şeşem basqa bîreuge üylendî. Ögey âkem menî üyden quıp jîberdî. Jeytîn tamağım, kietîn kiîmîm, panalaytın jerîm de joq. Âke-şeşelerî bar balalardıñ jaqsı kiîm kiînîp, oynap jürgenderîne qızığıp, qorlanıp jılap tûrmın, – dep jauap bergende, payğambarımız onıñ qolınan ûstap:
– Men – âkeñ, Ayşa – şeşeñ, Hasan men Hûseynnîñ sağan – bauır boluın qalar ma edîñ? – dep sûradı.

Sonda bala özîmen söylesîp tûrğannıñ payğambarımız ekenîn bîlîp:
– Ârine, ya, Rasulalla! Qalayşa razı bolmaymın, – dep quana jauap qattı.

Balanı üyîne ertîp aparıp, tamaqtandırıp, jaqsılap kiîndîrgennen keyîn şattanğan balanı dostarınıñ qasına qayta jîberdî.
Balalar onı körgende:
– Jaña ğana jılap tûr edîñ. Qalayşa quanıp qayttıñ? – dep sûradı.

Bala mân-jaydı tolıq aytıp bergende, dostarı:
– Şîrkîn, bîzdîñ de âkelerîmîz sol soğısta şeyît bolıp, bîz de sen siyaqtı bolğanda ğoy, – destî tamsana...

date14.12.2017readCount2258printBasıp şığaru