Sırqat ta sınaq

Bûl düniede sırı tolıq aşılmağan, jay közge körîne bermeytîn perdelî, hikmettî jaratılıstar öte köp. Solardıñ bîrî  - auru, dert. Adam ne üşîn auıradı, aurudıñ astarında ne jatır, bükîl adam balası tuılğannan qaytıs bolğanğa deyîn bası auırmay, baltırı sızdamay ötse ne boladı? Sırqattıñ adam janına paydası köp pe, ziyanı ma? Mîne, osı sekîldî sûraqtar köpşîlîktî mazalasa kerek.

Ârine, bügînde köp adam auırğandı jaqsı nârse dep ayta qoymas.  Janı qinalıp, dert üstînde jatqan kîsînî: «Şıday tûr, bûl Allanıñ sınağı» degen sözben jûbatu da qiın. Al dînîmîz islamnıñ qağidalarına mûqiyat zer salsaq, auırğannıñ ziyanınan paydası köbîrek ekenîn añğaramız. Ardaqtı Mûhammed Payğambarımız (s.ğ.s.) hadisterînîñ bîrînde bılay deydî: «Mûsılmannıñ basına tüsken bîr auru, auırtpaşılıq, dert, sırqat, qayğı-mûñ, tîptî kîşkene bîr qiınşılığı üşîn Alla onıñ künâlarınan bîr bölîgîn mîndettî türde keşîredî, jasıradı». Künâsınıñ keşîrîluîne kîm mûqtaj emes? Şın mûsılmandardıñ qay-qaysısı bolsa, Alla Tağaladan kemşîlîk, qatelîk, künâlarınıñ keşîrîlgenîn tîleytînî mâlîm. Sondıqtan Jaratuşı iemîz bîr qûlına auru-dert jîberse, oğan jaqsılıq qalağanı. Tağı bîr sözînde süyîktî Payğambarımız (s.ğ.s.) bılay degen: «Bîr qûl auırıp qalğanda, Alla oğan ekî perîşte jîberedî: «Körîñder, köñîlîp sûrap kelgenderge ne deydî eken?» dep tapsıradı. Eger ol qûl jağdayın sûray kelenderge Allağa şükîrşîlîgîn aytsa, perîşteler onı dereu Alla Tağalağa jetkîzedî. Sonda Alla Tağala bılay deydî: «Eger qûlımnıñ janın alsam, onı mîndettî türde jûmağıma kîrgîzemîn. Al şipamdı berîp, ayıqtıratın bolsam, onda etînîñ ornına jaña bîr et, qanınıñ ornına jaña bîr qan beremîn. Oğan qosa barlıq künâların keşîrîp, jarılqaymın».

Kördîñîz be, denemîzdî dert şalğanda, aqiqat âlemînde osınday jağdaylar ötîp jatadı. Al endî bîz jaysızdanıp qalsaq, bîreu bîzdîñ jağdayımızdı sûray kelse, oğan ne deymîz? Allağa şükîr deymîz be? Barlıq söz bîr auızdan şığadı. Auzımızben Allağa narazılıq bîldîrîp, tağdırımızğa nalıp, mıñ türlî şağım sözder aytuımız da mümkîn. Allağa şükîrlîk bîldîruîmîz de ıqtimal. Şükîrşîlîktîñ arğı jağında ne tûrğanın Rasulalla (s.ğ.s.) hadisînde bîldîrdî.

Düniede eşbîr nârse bostan-bosqa, sebepsîz, kezdeysoq jaratılmaydı. Barlıq nârsenîñ astarında belgîlî sırı, hikmetî boladı. Bûl dünie – ûlı emtihan alañı, erteñgî aqiret jûrtınıñ egîndîgî. Emtihan alañı bolğan soñ, Alla ârkîmge âr türlî sınaq jîberedî. Bîreuge baylıq, bîreuge kedeylîk berîp sınaydı. Bîreuge temîrdey densaulıq, endî bîreuge auru berîp sınnan ötkîzedî. Osınday kezde qûldarınıñ ne îsteytînîn Jasağan İemîz sınnan ötkîzedî. Sol sındardan sürînbey ötu – bastı maqsatımız bolmaq.

Negîzînde, aurudıñ astarında tüsîngen janğa mol ğibrat bar. Alla Tağala qasiettî Qûranda Âyyub, Yunus sekîldî payğambarlardıñ basınan ötken oqiğalardı beker bayan etpegen. Mûsılmandar odan dârîs aluğa tiîs. Mısalı, qaysı qiındıq bolsa da kîsînî sabırğa üyretedî. Al sabır körkem mînezdîñ de, ğılımnıñ da, îzgî îsterdîñ de tu bası sanaladı.

Sonday-aq auırğan adam Allanı köbîrek eske aladı. Tîptî ömîrînde bîr ret Jaratuşısın oylanbağan jandar janı auırğanda, «Alla! Alla!» dep qaluı ğajap emes. Onısı arqılı köp sauapqa ie boladı. Auru-sırqattıñ bûdan basqa da bîz bîletîn jâne bîlmeytîn sırları öte köp. Allağa jâne aqiretke iman keltîrgen qûldar sonı jaqsı ûğınuğa tırısadı. Alayda auru sınaq eken dep eşbîr şara jasamay, qol qusırıp otıru da şariğatta jön sanalmaydı.  Ardaqtı Payğambarımız (s.ğ.s.) köptegen hadisterînde auırğandardı emdeluge şaqıradı. Erte ğasırlardan berî mûsılmandardıñ erekşe köñîl bölgen salalarınıñ bîrî meditsina bolıp kelgen. Aurudıñ barlıq türî Alladan bolğanı sekîldî emnîñ de bârî Alladan. Sondıqtan dertî  bar adam onıñ dauasın îzdeuî qajet. Kezînde âygîlî Ânet abız adam balası jas künînde qadîrîn bîlmeytîn üş qadîrsîzdî atağan kezde solardıñ qatarına densaulıqtı da jatqızğan bolatın. Jastıqta qadîrîn bîlmey, eseygende ökînbes üşîn densaulıqtı barınşa qadîrleuge tiîspîz. Allağa qûlşılıqtı da denî sau adam dûrısıraq jasaydı, köbîrek jasaydı.

Janı qinalğan adam auırğan kezde tağı ne îsteydî? Ayşa anamızdıñ aytuınşa, Payğambarımız (s.ğ.s.) oñ qolımen auırğan ağzasın sipap, bılay dep dûğa etetîn: «Ua, Rabbımız! Basıma tüsken qiınşılığımdı ketîre gör! Şipa ber! Şipa beruşî Özîñsîñ. Özîñnen özge şipa beruşî joq. Aurudıñ barlıq sırqattarın jazatın şipa ber!» (Arabşa oqıluı: «Allaĥummâ Rabbâna! Âzĥibil ba'sâ. İşfi, ântâş-Şaafiy. Lâ şifâan illâ şifaukâ, şifaân lâ yuğaadiru sâqaman»)

Söz soñında tîlerîmîz, şipa beruşî Alla elîmîzdegî auru-sırqauğa ûşırağan barşa otandastarımızğa şipa bersîn! Sınaqtardan sürînbey ötudî nâsîp etsîn!

Qanat Tîleubektegî
date24.02.2017readCount3695printBasıp şığaru