Алдыңа келгенді тең көр
Бір күні сахаба Үбәй ибн Кағб (р.а.) пен хазірет Омар (р.а.) бір мәселеде таласып, қазыға барып жүгінеді. Қазы халифаның келгенін көргенде, орнынан ұшып тұрып орындық ұсынады. Бірақ бұл аңдаусызда Омардың (р.а.) ашуын туғызады: –  Сен төрелігіңді бастамай жатып алдыңа келген адамдарды алаладың. Мен бұл жерге халифа ретінде емес, сенен әділет іздеген қарапайым мұсылман ретінде келіп отырмын. Менің халифалығым бұл жерде есепке алынбауы тиіс! Омар (р.а.) – осыншалықты әділдікке жіті мән...
date03.01.2013readCount5621readmoreТолығырақ
«Бір толғағын да өтей алмапсың»
Бірде бір кісі келіп, қартайған шешесінің мінезінен мезі болғанын айтып шағымданды. Пайғамбарымыз (с.а.с.) оған: – Сені тоғыз ай көтергенде мінезі жаман болмаған шығар? – деді. Әлгі кісі: – Рас, айтам, мінезі шатақ, – деп сөзінен қайтар болмады. Пайғамбарымыз (с.а.с.) оған: – Сені бауырына салып екі жыл емізгенде мінезі шатақ болмаған шығар? – деді. Шағымданушы тағы да анасын жамандауды жалғастыра берді.  Пайғамбарымыз (с.а.с.): – Сен үшін қанша түнді ұйқысыз өткізгенде...
date03.01.2013readCount5088readmoreТолығырақ
Ананың разылығы
Баязит Бистами «Ғылымда бұндай биік дәрежеге қалай жеттің?» деп сұрағандарға: –  Анамның дұғасымен, – деп, басынан өткен мына оқиғаны айтушы еді. «Бір күні анам қатты ауырды. Мен қасынан бір елі ажырамадым. Түнде анамның аяқ жағында отырған едім. Әлден уақытта: «Ботам, су берші?» – деді. Тұра жүгірдім, бірақ үйде су бітіп қалған екен, екі өкпемді қолыма алып ауыл сыртындағы бұлаққа бардым. Суды алып келсем, анамның көзі ілініп кетіпті. Қолыма мұздай суды ұстап,...
date26.12.2012readCount6567readmoreТолығырақ
Өкініш
Вьетнам соғысының аяқ кезі... Елге оралмақ болған сарбаздың бірі үйіне телефон соғып, әке-шешесімен тілдесті: «Үйге қайтып келе жатырмын. Бірақ сіздерге бір өтінішім бар, өзіммен бірге бір жолдасымды үйге ерте келсем деп едім... » «Әрине, өзіңмен бірге ерте кел, танысармыз», – десті үйіндегі ата-анасы. Баласы: «Бірақ сіздерге беймәлім жағдай: ол – соғыста мина басып кетіп, бір қол, бір аяғынан айырылған жан... Баратын басқа жері жоқ, біздің үйге келгеннен кейін де бізбен...
date25.12.2012readCount7785readmoreТолығырақ
Күнәһар ма, жоқ кәпір ме?
«Күнә жасаған мұсылман – кәпір» деп түсінетін харижиттердің бір-екі адамы имам Ағзамға келіп: «Мешіттің ауласына бірі араққа сылқия тойып жан тапсырған ер кісі мен зина жасап, кейін жүкті екенін сезгенде, өз-өзіне қол жұмсаған әйел әкелінсе, оларға қандай пәтуа шығарар едің? Сенім тұрғысынан қалай бағалайсың?» – дейді. –  Бұлар кімдер? Яһудилер ме? –  Жоқ. –  Христиан ба? –  Христиан емес. –  Пұтқа табына ма? –  Жоқ. –  Олар кімдер...
date20.12.2012readCount5799readmoreТолығырақ
Шапағат
Әбу Һұрайра (р.а.) әңгімелеуде:«Бір күні Пайғамбарымызға (с.а.с.) барып, қиямет күні оның шапағатына ең көп кімдер кенелетінін сұрадым. Ол әдеттегі байсалды қалпымен:– Бұл сөзді сенен бұрын ешкім сұрамас деп ойлайтынмын, өйткені сенің хадистеріме деген ынтықтығыңды білемін. Иә, қиямет күні менің шапағатыммен бақыт құшатындар – бар ықыласымен «Лә иләһә иллаллаһ» дейтіндер, – деп жауап берген еді».
date17.12.2012readCount5355readmoreТолығырақ
Не адал, не мықты?
Жанқұтты Ботантайұлы 1810 жылы қазіргі Қарағанды облысындағы Ақсу-Аюлы ауданының күнбатыс жағында Аюлы тауының баурайында дүниеге келген. Жанқұтты өткір сөзді, от ауызды, орақ тілді шешен болған. Жанқұтты шешен он жеті жасында әкесінің айтуымен Сарым елінің беделді биі Шабанбайға бата алуға келеді. Би Жанқұттының жайын сұрап білгеннен кейін: – Шырағым, дүниеде не адал, әлемде не мықты? – деп сұрайды. Сонда Жанқұтты: – Адал болсаң, судай бол,Су арамды кетіреді.Мықты болсаң, жердей...
date12.12.2012readCount6005readmoreТолығырақ
Жеті белгі
Үлкен фиқыһ ғұламасы Әбу Ләйс Самарқанди әңгімелеуде: «Аллаһтан қорыққан адамда жеті түрлі белгі болады. Біріншісі – тілге қатысты белгі. Аллаһтан қорыққан адам тілінің қызметі арқылы өтірік, өсек, ғайбат айтпайды, ешкімді шағыстырмайды. Оның орнына Құран оқиды, зікір айтады, іліммен шұғылданады. Екіншісі – жүрегіне байланысты белгі. Аллаһтан қорыққан адамның жүрегінде басқаларға деген қызғаныш, көре алмаушылық, іштарлық, жалақорлық болмайды, өйткені хадисте «От ағашты...
date10.12.2012readCount7699readmoreТолығырақ
Өздері жеп қоятын...
Омар (р.а.) баяғы надандық дәуірді есіне алса, кейде күліп, кейде жылайтын. «Жылайтын себебім, – дейді екен сұрағандарға, –  ол кезде иісі араб халқы қыз баладан обадан бетер үркетін. Тіпті қыздары төрт-бес жасқа келгенде, тірідей көміп тастайтын. Осыны ойласам қамығып жылағым келеді. Ал, күлкім келетіні халық қамырдан пұт жасап, соған табынатын. Бірақ қарындары ашса, сол табынғандарын өздері жеп қоюшы еді».
date07.12.2012readCount4571readmoreТолығырақ
Патша мен күң
Ертеде байлығы тасқан, өркөкірек бір патша өмір сүріпті. Сол кездегі дәстүр бойынша патшаның төсегін күнде бір күң келіп салуы тиіс екен. Бір жолы жас күңдердің бірі әлгі патшаның төсегін салып, мамық төсек пен құс жастықтарды әдемілеп жайып, жан-жағын барынша сәндеп біттім-ау дегенде, аяқ асты әлгі күңге «апыр-ай, мұндай мамық төсекке бір жатып көру де бақыт шығар. Сәл көз шырымын алып, ләззатын байқап көрсем қайтер екен?» деген ой келеді. Ақыры сол әуестігін жеңе алмай, «патша...
date03.12.2012readCount7199readmoreТолығырақ