old.muslim.kz «... айнымайтын жар таптым» - Muslim.kz
«... айнымайтын жар таптым»

Мағжан Жұмабаевтың «Жарым» деген өлеңі:

Кердең-кердең жүресің сен, не таптың?                                               

Мен айтайын - айнымайтын жар таптым.

Күндіз-түні жар қойнында жатамын,

Естімеймін уын-шуын жан-жақтың.

Қанша құшсам-дағы сусын қанбаған,                                                         

Жан жарым бар, неге керек мал маған!

Жұрттың бәрі-ақ: «Оңбаған жан!» - дей берсін,

Жан жарым бар, неге керек ар маған?!

Жарым күншіл, көз салдырмайд жан-жаққа,                                              

Жібермейді жұмысқа да мансапқа.

Сондай ерке, оны құшып, керіліп,

Күндіз-түні күңірене бер тек жат та.

Әкем маған: «Сауда қылып, мал тап!» - дейд,

Жарым маған: «Мал деген не, тек жат!» - дейд.

Елім маған: «Елге еңбек қыл!» - дегенде,

Жарым маған: «Жатқан адам бекзат!» - дейд.

Жар айтқан соң, жаннан жақын көрген жар,                                              

Жардың тілін алмауға не дәтім бар?!

Тілін алдым - үйден, елден айрылдым,

Бірі де жоқ - мал да, ел де, намыс, ар.

Жар жат дейді, жатамын да жатамын,                                                     

Mac адамдай бос ойға ылғи батамын.

Ашылғанда ұйқыдан көз, бар ісім -

Қылжалаңдап, жоқты-барды шатамын.

Әрине, енді мені мақтар пенде жоқ,                                                           

«Жап-жақсы еді, жар аздырды-ау!» - дейді көп.

Жұрт сөзі не? Жан жарымның қойнында

Жата берем: «Жаным, жаным, жарым!» - деп.

Бұл жарым кім? Тапшы қәне. - «Денсаулық?»                                        

Сен дейсің ғой: «Алма бетті, ақ жаулық...»

Жоқ, жолдасым, адасасың, айтайын:

Жарым менің - аты шулы жалқаулық!

date18.10.2016readCount5103printБасып шығару